درباره کسب ثروت به عنوان تسکین ناراحتی عاطفی

کسب‌وکارهای نوپا:یک مشکل عجیب کسب ثروت به عنوان تسکین ناراحتی عاطفی است که امروزه متاسفانه رو به گسترش است.

بسیاری از افراد حریص با وسواس به دنبال ثروت به عنوان جایگزینی برای چیزی هستند که احساس می کنند در درونشان وجود ندارد. اما آن‌ها بهای گزافی را که با حرص و آز به همراه می‌آید، نادیده می‌گیرند – کسب ثروت با این روش نتیجه اش ،فقط یک زندگی کوتاه مدت است.

در چنین شرایطی پیگیری های مادی اغلب تلاشی برای تسکین ناراحتی عاطفی است. در واقع می توان رفتار افراد حریص را با رفتارهای مصرف کنندگان مواد تشبیه کرد. اما درست مانند مواد مخدر، دارایی‌های مادی هرگز نمی‌تواند آسایش و اطمینان خاطر همه ما را فراهم کند. برعکس، هر چه حریص تر شویم، در مسیر خودباختگی بیشتر پیش می رویم. متأسفانه، در میان مشغله‌هایمان، به ندرت از خود می‌پرسیم: «چرا دیوانه‌وار به دنبال ثروت هستم؟»

از قضا، حرص و آز چندان یک مسئله مالی نیست. این نشانه یک ذهن آشفته است که سعی می کند ارزش خود را به ارزش مالی مرتبط کند، معمولاً در سطح ناخودآگاه این اتفاق رخ میدهد. ام کسب ثروت برای طمع و حرص ، مانند پر از آب کردن یک سطل سوراخ است که  نشتی دارد وهیچ وقت  نمی توان آن را پر کرد، زیرا  نبعات این روش مال اندوزی میتواند هزینه های شخصی می تواند دارای تبعات  زیاد باشد. طمع اغلب با استرس، خستگی، اضطراب، افسردگی و ناامیدی همراه است. علاوه بر این، می تواند منجر به الگوهای رفتاری ناسازگار مانند قمار، احتکار، حیله و حتی سرقت شود. همانطور که جان گرانت نوشت، در دنیای شرکت‌ها، «کلاهبرداری دختر طمع است».

ملاحظات اجتماعی و وجودی

برخی بر این باورند که بدون مقداری حرص و طمع، یک فرد، یا جامعه ممکن است انگیزه حرکت به جلو را نداشته باشد. در مجموع، حرص و آز باعث موفقیت می شود! برخی دیگر فکر می کنند که طمع صرفاً روشی است که انسان خردمند برای برخورد با اضطراب های وجودی زندگی انجام می دهد. حتی می‌تواند وسیله‌ای برای فراتر رفتن از مرگ باشد، زیرا دارایی‌های ما پس از گذشتن از ما باقی می‌ماند. اما ثروت بعد از مردن تولید کننده اش نیز خواهد مرد.

بنابراین، اگرچه طمع ممکن است برای پیشرفت اقتصادی مهم باشد، اما منصفانه است که بگوییم شهوت داشتن دارایی ممکن است به زوال جامعه کمک کند. طمع بدون کنترل می تواند روح بشریت را مانند یک سرطان بزرگ نابود کند و در سراسر جامعه متاستاز کند. گرایش ما به تولید ثروت با انگیزه حرص و طمع ، در حال حاضر صدمات شدیدی به محیط زیست وارد کرده است. در نهایت هم پیروزی طمع بر شفقت، ممکن است باعث سقوط تمدن ما شود.

گروه آموزش

  • هنوز نظری ندارید.
  • افزودن دیدگاه