کسبوکارهای نوپا:نوزادانی که در معرض صفحه نمایش قرار میگیرند در،دراز مدت در معرض تغییرات مغزی قرار میگیرند.طبق مطالعه جدیدی که توسط آژانس علوم، فناوری و تحقیقات سنگاپور منتشر شده است، کودکانی که قبل از دو سالگی در معرض سطوح بالای زمان استفاده از صفحه نمایش قرار گرفتهاند، تغییراتی در رشد مغز نشان دادهاند که با کندتر شدن تصمیمگیری و افزایش اضطراب در دوران نوجوانی آنها مرتبط است.
این مطالعه که با همکاری دانشکده پزشکی یونگ لو لین دانشگاه ملی سنگاپور (NUS) تهیه شده است، بر دوران نوزادی تمرکز دارد، دورهای که رشد مغز بسیار سریع و به ویژه نسبت به تأثیرات محیطی حساس است. این مطالعه که روز سهشنبه در eBioMedicine منتشر شد، نشان داد که میزان و نوع قرار گرفتن در معرض صفحه نمایش در دوران نوزادی تا حد زیادی توسط آگاهی والدین و مراقبان و شیوههای فرزندپروری تعیین میشود و این امر، یک پنجره حیاتی برای راهنمایی و مداخله زودهنگام را برجسته میکند.
در این مطالعه آمده است که محققان ۱۶۸ کودک را قبل از دو سالگی تحت نظر قرار دادند و در سه مقطع زمانی (۴.۵، ۶ و ۷.۵ سالگی) اسکن مغزی انجام دادند که به آنها امکان داد تا به جای تکیه بر یک تصویر لحظهای، نحوه توسعه شبکههای مغزی را در طول زمان ردیابی کنند. کودکانی که در دوران نوزادی زمان بیشتری را صرف استفاده از صفحه نمایش میکردند، بلوغ سریعتری در شبکههای مغزی مسئول پردازش بصری و کنترل شناختی نشان دادند. محققان معتقدند که این ممکن است ناشی از تحریک حسی شدیدی باشد که صفحات نمایش ایجاد میکنند.
نکته قابل توجه این است که زمان استفاده از صفحه نمایش که در سنین سه و چهار سالگی اندازهگیری شد، اثرات مشابهی را نشان نداد و این نشان میدهد که چرا دوران نوزادی یک دوره حساس است. این مطالعه نشان داد که در کودکانی که در معرض صفحه نمایش زیاد قرار میگیرند، شبکههای کنترل بینایی و شناخت سریعتر تخصص مییابند، قبل از اینکه ارتباطات کارآمد مورد نیاز برای تفکر پیچیده را توسعه دهند. این میتواند انعطافپذیری و تابآوری را محدود کند و باعث شود کودک در مراحل بعدی زندگی کمتر بتواند سازگار شود. این مطالعه میگوید که این تخصص زودرس هزینهای داشته است: کودکانی که این شبکههای مغزی تغییر یافته را دارند، در سن ۸.۵ سالگی برای تصمیمگیری در طول یک کار شناختی زمان بیشتری صرف میکنند، که نشاندهنده کاهش کارایی یا انعطافپذیری شناختی است.
کسانی که تصمیمگیری کندتری دارند، به نوبه خود، علائم اضطراب بالاتری را در سن ۱۳ سالگی گزارش کردند. این یافتهها نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض صفحه نمایش در دوران نوزادی ممکن است اثراتی داشته باشد که فراتر از اوایل کودکی گسترش مییابد و رشد مغز و رفتار را سالها بعد شکل میدهد. در یک مطالعه مرتبط، همین تیم دریافت که زمان استفاده از صفحه نمایش در نوزادان همچنین با تغییراتی در شبکههای مغزی که تنظیم عاطفی را کنترل میکنند، مرتبط است – اما مطالعه والدین و کودک میتواند برخی از این تغییرات مغزی را خنثی کند.
محققان دریافتند که نتایج آنها توضیحی بیولوژیکی برای اهمیت محدود کردن زمان استفاده از صفحه نمایش در دو سال اول زندگی ارائه میدهد. استاد تان آی پنگ، متخصص بالینی-دانشمند در دانشگاه ملی سنگاپور و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «اما این یافته همچنین اهمیت مشارکت والدین را برجسته میکند و نشان میدهد که فعالیتهای والدین و کودک، مانند خواندن با هم، میتواند تفاوت واقعی ایجاد کند.» این مطالعه نتیجه گرفت که کودکانی که قبل از دو سالگی در معرض سطوح بالای زمان استفاده از صفحه نمایش قرار میگیرند، در معرض مشکلات سلامت روان در دوران نوجوانی، به ویژه در عملکرد شناختی و سطوح اضطراب قرار دارند.
گروه آموزش
افزودن دیدگاه