ماجرای تصویر زمینه ویندوز xpمایکروسافت و گفتگو با عکاس آن

کسب‌وکارهای نوپا:تصویر زمینه ویندوز XP مایکروسافت یک عکس است که امروزه بر جهان دیجیتال سلطه دارد. این تصویر  که توسط عکاس چارلز اوریر در حین رانندگی در شهرستان سونوما، کالیفرنیا ثبت شد، بعداً توسط مایکروسافت خریداری شد تا تصویر زمینه سیستم عامل ویندوز XP آن باشد.

عکس معروف “Bliss” چارلز اوریر که در نزدیکی خانه او در دره ناپا کالیفرنیا گرفته شد، به عنوان تصویر زمینه ویندوز XP مایکروسافت مشهور شد.

اصل ماجرا چنین است که در ژانویه ۱۹۹۸، عکاس Charles O’Rear در حال رانندگی از خانه خود در Napa Valley به خانه نامزدش در شمال سانفرانسیسکو بود که برای گرفتن عکس ایستاد. میلیون ها نفر آن را دیده اند اما احتمالا هرگز تصور نمی کردند که واقعی باشد.

رنگ سبز تپه غلتان و آبی روشن آسمان شهرستان سونوما بیش از حد اشباع شده به نظر می رسید .به همین جهت کمتر کسی تصور میکرد که واقعی باشد. هنگامی که در سال ۲۰۰۱به عنوان تصویر زمینه برای سیستم عامل XP مایکروسافت معرفی شد، بسیاری از بینندگان تصور می کردند که این تصویر توسط رایانه ساخته شده است.

مایکروسافت در سال ۲۰۰۱ عکس “Bliss” را انتخاب کرد، همانطور که اکنون شناخته می شود، این عکس از کاتالوگ عکس های کوربیس،است. این تصویر  پس از خرید یک آژانس عکس سهامی که توسط O’Rear و عکاس کریگ اورنس تأسیس شده بود، صاحب تمام حقوق آن شد.

لس آنجلس تایمز گزارش داد که O’Rear نمی‌گوید چه پولی برای استفاده از عکس دریافت کرده است – اما پس از اینکه فدرال اکسپرس گفت که ارسال آن بسیار ارزشمند است، او سوار هواپیما شد تا نسخه اصلی را تحویل دهد.

عکاس سابق نشنال جئوگرافیک از فوجی ولویا، شدیدترین فیلم مثبت رنگ در آن زمان استفاده کرد، اما تصویر را به صورت دیجیتالی بهبود نداد

اوریرعکاس این تصویر ، ۷۴ ساله استو با نامزدش، دافنه لارکینازدواج کرده و آنها در روستای ناپادر شمال کالیفرنیا زندگی می کنند. اوسال ۲۰۱۰ بازنشسته شد. با او پس از بازنشستگی مصاحبه ای صورت گرفته که آن را مطالعه خواهید کرد..

این مصاحبه یکی از جدید ترین گفتگوها با این عکاس است.

شما ابتدا در کانزاس سیتی استار و سپس در لس آنجلس تایمز کار کردید، اما پس از دو سال کار را ترک کردید زیرا آنها تمام ایده های داستانی شما را رد کردند. توقف بعدی شما کجا بود؟

پس از یک دوره بدبختی دو ساله به عنوان کارمند در لس آنجلس تایمز، شروع به فیلمبرداری برای خطوط هوایی وسترن کردم. من استخدام شدم تا با تیم المپیک (۱۹۶۸ ایالات متحده) در یک پرواز خطوط هوایی وسترن به مکزیکو سیتی بروم.

اولین داستانی که در دهه ۷۰ برای نشنال جئوگرافیک مطرح کردید – و آنها پذیرفتند – درباره منطقه ناپا بود؟

نقاط قوت من تدبیر و ایده هایم بوده است، بنابراین اولین پیشنهاد من به NG روستایی در آلاسکا بود که توسط مهاجران روسیه ساخته شده بود. من تقریباً در همان زمان Napa Valley را به NG پیشنهاد دادم، اما این مجله آن را نپذیرفت، بنابراین سردبیر آن زمان گفت: “ما داستان هایی در این مورد منتشر نمی کنیم.” در سال ۱۹۷۸،یک  مجله داستانی در مورد گزارش من از آلاسکا نسبت به انتشار آن تمایل نشان داد. و سپس من برای ساختن داستانم به دره ناپا اعزام شدم.

تکلیف مورد علاقه شما برای نشنال جئوگرافیک چه بود؟

در بین ۲۵سالی که در این مجله کار کردم، چند مورد برجسته هستند. اینها شامل شش ماه اقامت در ونکوور، به علاوه یک سال در اندونزی و بسیاری از سفرها در سراسر جهان است. دوران به یاد ماندنی با مگی ترودو یکی از نکات برجسته بود، اما بیشتر از آن زمانها صرف زندگی  با مردم «واقعی» بود – روستاییان روسیه، یا روستاییان لوئیزیانا، روستاییان فرانسه، روستاییان ترکیه.

الان چیکار می کنید؟

من از هر لحظه کار نکردن لذت می برم … همچنین، وقت خود را صرف تعقیب شرکت ها، نشریات، شبکه های تلویزیونی می کنم که از عکس های دارای حق چاپ من بدون پرداخت هزینه استفاده می کنند.

آیا شناخته شدن در درجه اول برای گرفتن عکس Bliss جنبه منفی دارد؟

نمی توان به یک نقطه ضعف فکر کرد. به من یادآوری می شود که شهرت من مربوط به ۲۵ سال زندگی من با NG نیست، بلکه من در واقع عکس معروف Bliss را ساخته ام!

چند بار در هفته در مورد آن از شما سوال می شود؟

چندین بار در هفته. بیشتر اوقات ایمیل هایی از دانش آموزان سراسر جهان دریافت می کنم که در مورد عکاسان مشهور می نویسند. خیلی بد نیست، نه؟

مترجم:احسان محرابی

  • هنوز نظری ندارید.
  • افزودن دیدگاه